Onze leden berichten ons over de nieuwe normen beschreven in het lastenboek “MERITUS-kwaliteitsrundsvlees" en het nieuwe interne reglement in voege vanaf 01/01/2010.

MERITUS-kwaliteitsrundsvlees bestaat intussen meer dan tien jaar. Het label werd opgericht met als tweeledig doel, enerzijds de consument een topkwaliteit te garanderen en anderzijds een verhoogde toegevoegde waarde te creëren voor de producent.

Het keurmerk wordt beheerd door de vzw Belbeef. Daarin zitten vertegenwoordigers van de Boerenbond, het ABS, de federatie van de slachthuizen, de bond der Beenhouwers, de promotiedienst VLAM en Delhaize. Het aandeel Meritus in de totale Belgische rundvleesproductie bedroeg in 2006 22,1%.

De hogere kosten aan rundveehouders voor deelname aan het merituslabel zorgt voor een polemiek tussen de twee traditionele landbouworganisaties. We spreken ons niet uit over het grote gelijk. We doen bij deze wel een oproep aan beide landbouworganisaties om eventueel samen met ons, een swot-analyse en een kosten-baten analyse te maken van alle lastenboeken, labels, VLAM-promo’s en dergelijke. We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat bij vele van deze ‘nobele’ initiatieven het middel een doel is geworden.

We hebben het hier niet enkel en alleen om het financiele plaatje. Het bijhouden van de lastenboekverplichtingen, de controles, de sancties wegen zeer, zeer zwaar door op de bedrijven. Het lastenboek 2010 telt 17 bladzijden algemene voorwaarden en specifieke voorwaarden. De doelstelling 2010 beperkt zich het garanderen van de veiligheid en kwaliteit.

De vraag die we ons met zijn allen moeten stellen is of de rundveehouder (inzake meritus) onder de huidige voorwaarden een meerwaarde kan creëren op zijn bedrijf dat de inspanningen meer dan beloont.

Het intern reglement van 2010 beslaat 34 (!!!) bladzijden. Hoe zou het gesteld zijn met het andere rundsvlees wanneer men 34 bladzijden reglement nodig heeft om kwaliteit en voedselveiligheid te garanderen ?

De Meritus-rundveehouders vragen zich af of de niet-meritus-rundveehouders (78% van de productie) het financieel en administratief zoveel slechter hebben.

De Overheid krijgt van  ons vaak het verwijt dat de administratie loodzwaar is op de bedrijven. Lees ter staving alvast deze flash maar door i.v.m. water en derogatie.

We hebben het vroeger reeds vermeld, de private administratieve last is zeker zo zwaar als de administratie van overheidswege. Ondanks alles, heeft de landbouwer en tuinder, de keuze om deel te nemen. Het is aan de boer, bij verstek van de anderen, om een swot-analyse en een kosten-baten analyse te maken. Enkel zo kan hij in eer en geweten, onafhankelijk en zonder beïnvloeding beslissen.